Tlenoterapia stanowi nowoczesny sposób leczenia osób cierpiących z powodu zdiagnozowanej niewydolności oddechowej na skutek przewlekłych chorób płuc, w tym między innymi choroby obturacyjnej płuc, powstającej głównie wskutek długotrwałego palenia papierosów. Ta nowatorska metoda polega na dostarczeniu do organizmu dodatkowej porcji tlenu, który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania wszystkich komórek.

Podczas tlenoterapii ciało pacjenta w krótkim czasie oraz bez wysiłku osiąga wiele korzyści, których odniesienie nie jest możliwe przy wykorzystaniu żadnej innej terapii. Metoda ta może być pomocna w rehabilitacji dzieci i młodzieży z porażeniem mózgowym, autyzmem oraz u wcześniaków z problemami o podłożu fizjologicznym. Może być też wykorzystywana do leczenia osób starszych cierpiących z powodu dolegliwości po udarze mózgu. Jakie wyróżniamy rodzaje tlenoterapii i kto może zakwalifikować się do tego typu terapii?

Rodzaje tlenoterapii

Ze względu na drogę podawania tlenu do organizmu wyróżnia się:

  • Tlenoterapię bierną, w której tlen jest podawany pacjentowi przy pomocy specjalnej twarzowej maski, cewnika wprowadzanego bezpośrednio do jamy nosowej bądź namiotu tlenowego.
  • Tlenoterapię czynną, która jest przeprowadzana na zasadzie tzw. oddechu zastępczego. Ten rodzaj tlenoterapii  polega na tym, że tlen jest dostarczany do dróg oddechowych na przykład przy pomocy respiratora.

Ponadto można wyróżnić klasyfikację stosowaną ze względu na potrzeby pacjentów. Wówczas możemy podzielić tlenoterapię na:

  • Domową (znaną również jako DLT – domowe leczenie tlenem), zalecaną pacjentom z przewlekłą niewydolnością oddechową w celu redukcji duszności oraz poprawy ogólnego samopoczucia. Ten typ tlenoterapii na chwilę obecną bazuje przede wszystkim na specjalnych koncentratorach tlenowych.
  • Hiperbaryczną, przeprowadzaną przy wykorzystaniu komór hiperbarycznych, w których jest umieszczony czysty tlen pod zwiększonym ciśnieniem atmosferycznym, co pozwala na skuteczne nasycenie nim wszystkich komórek i tkanek znajdujących się w organizmie. Czas trwania takiego zabiegu waha się między 60 a 90 minut.

tlenoterapia hiperbaryczna

 

Przeczytaj więcej na temat: domowego leczenia tlenem.

Kto może zakwalifikować się do tlenoterapii przewlekłej?

Jednym z najistotniejszych badań wykonywanych w celu kwalifikacji pacjenta do tlenoterapii przewlekłej jest gazometria krwi tętniczej. Pozwala ona na obiektywną ocenę wydolności oddechowej na podstawie weryfikacji ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi tętniczej. Aby uzyskać wiarygodny wynik, konieczne jest pobranie próbki krwi z tętnicy. Badanie jest przeprowadzane w spoczynku.

Wymiana gazowa jest oceniana na podstawie ciśnień parcjalnych O2 (pO2) oraz CO2 (pCO2) we krwi, dla których obowiązujące normy to: dla pO2 >60 mmHg i dla pCO2 35-45 mmHg.

Do leczenia metodą tlenoterapii kwalifikują się osoby chore, u których:

  • PaO2 ≤55 mmHg (jest to równoznaczne saturacji ≤88%),
  • PaO2 55-60 mmHg (czyli saturacja wynosi ≤88%) oraz występuje nadciśnienie płucne, obrzęki obwodowe, które mogą wskazywać na jednokomorową niewydolność serca bądź policytemia (zbyt duża liczba czerwonych krwinek, kryterium w tym przypadku stanowi hematokryt >55%).

tlenoterapia domowa

Czy istnieją przeciwwskazania do leczenia tlenem?

Przed rozpoczęciem terapii tlenowej należy zapoznać się z przeciwwskazaniami. W niektórych przypadkach nie wolno stosować tej metody leczenia lub można z niej korzystać, pozostając w stałym kontakcie z lekarzem.

Do przeciwwskazań względnych należą:

  • Przebyte operacje układu oddechowego, klatki piersiowej oraz ucha,
  • Schorzenia płuc z retencją dwutlenku węgla,
  • Zapalenie nerwu wzrokowego,
  • Rozrusznik serca,
  • Nadczynność tarczycy,
  • Zapalenie zatok bocznych nosa,
  • Ciąża.

Przeciwwskazania bezwzględne to:

  • Nieleczona odma opłucnowa,
  • Przyjmowanie niektórych leków, w tym między innymi takich jak doksorubicyna (adriamycyna), bleomycyna, disulfiram (antabuse) oraz octan mafenide (sulfamylon),
  • Nagłe infekcje i alergie,
  • Napady (okresy zaostrzenia) choroby wieńcowej,
  • Zatrucie substancjami, które utrudniają oddychanie,
  • Epilepsja,
  • Terapia immunosupresyjna po transplantacjach.
 

Etapy tlenoterapii

Leczenie tlenem obejmuje następujące etapy:

1. Pomiar wieku tlenowego (status tlenowy).

Pierwszym etapem tlenoterapii jest przeprowadzenie pomiaru wieku tlenowego, którego celem jest dobranie właściwej dawki tlenu oraz określenie czasu trwania zabiegu. W tym celu do wewnętrznej części przedramienia jest podłączane specjalne urządzenie, które mierzy ciśnienie tlenu we krwi. Następnie otrzymane dane są przetwarzane przez komputer. W większości przypadków wiek biologiczny różni się od wieku tlenowego.

2. Podanie koktajlu witaminowego.

Po dokonaniu statusu tlenowego pacjent otrzymuje specjalny koktajl witaminowy, który zawiera takie substancje jak koenzym Q10, kwas foliowy, mikroelementy oraz witaminy. Jest to napój, który ma za zadanie unieszkodliwić wolne rodniki powstające podczas zabiegu, a także wspomóc proces wchłaniania tlenu przez komórki organizmu.

3. Inhalacja.

Podczas inhalacji tlen podawany jest pacjentowi bezpośrednio do jamy nosowej przez kaniule lub przy wykorzystaniu jednorazowej maski zakładanej na twarz. Ten etap trwa na ogół nie dłużej niż 60 minut.

4. Pobudzenie krążenia krwi.

Ostatnią częścią tlenoterapii jest pobudzenie krążenia krwi poprzez odpowiednie ćwiczenia ruchowe (np. na rowerku stacjonarnym). W ten sposób krążenie krwi jest w stanie dostarczyć tlen wszędzie tam, gdzie zazwyczaj nie dociera.

W jaki sposób działa koncentrator tlenu?

Podstawowymi urządzeniami przeznaczonymi do tlenoterapii są koncentratory tlenu, które mają za zadanie dostarczenie organizmowi optymalnej ilości skoncentrowanego gazu. Tego rodzaju aparatura zapewnia wysokie stężenie tlenu podczas terapii przeprowadzanej w domowych warunkach, a dzięki prostej obsłudze, niedużym wymiarom i wysokiej skuteczności, jest komfortowa i bezpieczna dla pacjentów.

Nowoczesne koncentratory tlenu są wyposażane w wymienniki ciepła, aby przed podaniem do organizmu tlen został ogrzany, a także w nawilżacze, które gwarantują prawidłową wilgotność gazu.

Jak powinna przebiegać tlenoterapia?

Tlen jest lekiem, dlatego jak każdy inny preparat leczniczy, powinien być stosowany zgodnie ze wskazaniami i dawkowany w bezpieczny sposób. Stężenie tlenu w gazach oddechowych powinno być taka wysokie, jak zachodzi potrzeba i jednocześnie tak niskie, jak tylko to możliwe.

Mieszanka oddechowa podawana pacjentowi powinna mieć 37 stopni Celsjusza, a jej wilgotność wynosić 100%. Tlen może być dostarczany bezpiecznie w poniższych stężeniach przez określone czasy stosowania:

  • Do 100% krócej niż 6 godzin,
  • 60-70% 24 godziny,
  • 40-50% przez następne 24 godziny.

Czym charakteryzują się przenośne koncentratory tlenu?

Przenośne koncentratory tlenu to urządzenia, które umożliwiają tlenoterapię bez względu na miejsce oraz czas. Innowacyjne modele dostępne na rynku wyróżniają się przede wszystkim kompaktowymi wymiarami oraz niewielką wagą, przez co można je swobodnie przemieszczać bez konieczności przerywania terapii tlenem. Do ich największych zalet zalicza się ciche funkcjonowanie, niski pobór energii oraz wysoką wydajność baterii.

przenośny koncentrator tlenu

Tlenoterapia hiperbaryczna – na czym polega?

Tlenoterapia hiperbaryczna polega na zwiększeniu w komorze hiperbarycznej ciśnienia, a co za tym idzie, stopnia natlenienia organizmu pacjenta. Badania wykazały, że ta forma terapii tlenem niesie ze sobą wiele korzystnych dla człowieka przemian fizjologicznych, fizycznych oraz biochemicznych.

Podwyższone ciśnienie sprawia, że tlen przechodzi przez tkanki i pozbawia go barier fizjologicznych. Oznacza to, że gaz trafia wszędzie tam, gdzie na co dzień nie może się przedostać i trafia, chociażby, do nieprawidłowo ukrwionych obszarów. Warto dodać, że tlen w komorze hiperbarycznej przenika nie tylko do krwinek czerwonych, ale także do układu limfatycznego, osocza oraz płynu mózgowo-rdzeniowego.

Terapia tlenem w domowych warunkach

Domowe leczenie tlenem (DLT) jest możliwe zarówno dzięki stacjonarnym, jak i przenośnym koncentratorom tlenu. Urządzenia te mogą pracować w trybie ciągłym lub przerywanym (np. w trybie nocnym, pulsacyjnym). Domowa tlenoterapia jest sposobem leczenia poprawiającym komfort życia nie tylko w przypadku osób cierpiących na niewydolność oddechową, ale także pacjentów z chorobą nowotworową płuc. Domowe leczenie tlenem w Polsce zainicjowano w 1986 roku. Na chwilę obecną w Polsce działają 84 zarejestrowane ośrodki DLT.

Jakie są ceny tlenoterapii?

Cena pojedynczego zabiegu tlenoterapii rozpoczyna się od ok. 200-250 złotych. Zabiegi są przeprowadzane w komorach hiperbarycznych w ciśnieniu od 1,5 do 3,2 ATA.

Tlenoterapia a powikłania

Terapia tlenem z reguły jest dość dobrze tolerowana przez większość osób chorych, ale w niektórych przypadkach mogą pojawić się powikłania. Do tych najczęstszych zalicza się zmęczenie, ból głowy, wymioty, klaustrofobia, odwracalna krótkowzroczność oraz uraz ciśnieniowy dotyczący ucha środkowego, płuc oraz zatok. Nieco rzadziej zdarzają się powikłania związane z toksycznym działaniem tlenu, czyli komplikacje o negatywnym wpływie na układ oddechowy lub nerwowy.

jakosc

najwyższa jakość

cena

świetna cena

stezenie

doskonałe parametry

gwarancja

2 lata gwarancji

wyglad

nowoczesna stylistyka

produkt medyczny

produkt medyczny

zaplecze serwisowe

wsparcie techniczne

dostawa

darmowa dostawa

Dane kontaktowe

Koncentratory tlenu - "Oterapia"

ul. Langiewicza 29a, 35-021 Rzeszów

tel. 791 197 430

mail: kontakt@oterapia.pl